Toplumsal kırılmaları gözlemlemekten boyun fıtığı oldum, mizahtan başka boyunluk bulamadım. Bu blog, iç sesimi kamusal alana saldığım yerdir. Gözüm kararınca yazıyorum. Bu bir içerik değil, bu ben.
Çocukluk çağı travmaları, bireyin psikolojik, sosyal ve biyolojik gelişimini kökünden etkileyen, çoğu zaman da bir ömür boyu taşınan izler bırakır. Bu izler sadece bireysel acılar olarak kalmaz; kimi zaman toplumsal düzeyde suç davranışlarının, şiddetin ve yeniden travmatizasyonun temelini oluşturur. Travmalar, başkalarında yeni travmalar yaratır. Kriminoloji ve psikoloji literatürü, özellikle aile
#3 Sır Tut, Sus, Sabret: Ailenin İçindeki Çocuk Cezaevi Çocuk, ailenin en küçük bireyidir. Ama sistem için bir birey değil, bir mülk gibidir. “Benim çocuğum” kalıbında gizlenen sahiplik, sevgiyle karıştırılmış bir tahakküm biçimidir. Aile, çocuğa bir yuva olmaktan çok, bir kontrol istasyonu haline gelir. Ve bu istasyonun ilk ve en